Πρόσφατα άρθρα

 

 

Το μυαλό του ανθρώπου είναι μία περίπλοκη μηχανή. Επεξεργάζεται τις εικόνες, τις πληροφορίες και τα βιώματα με τρόπο, που πολλές φορές δεν γίνεται κατανοητός και αντιληπτός από τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος γίνεται απλώς, ο αποδέκτης αυτής της επεξεργασίας. Αυτό μεταφράζεται συχνά σε αντιδράσεις, σε πεποιθήσεις και εκφράσεις που έρχονται στην επιφάνεια σε βάθος χρόνου.

Από μία άποψη κάποιος θα μπορούσε να πει πως αυτός είναι ένας μηχανισμός προστασίας, ένας τρόπος για να μην επηρεάζονται οι άνθρωποι από τα γεγονότα. Πράγματι, είναι μία βοήθεια, ένα είδος αυτοπροστασίας, όταν τα άτομα δεν είναι ακόμα έτοιμα νοητικά και συναισθηματικά να αντιμετωπίσουν τα απρόσμενα και ξαφνικά της ζωής.

Κάποια στιγμή όμως, οι ζωές των ανθρώπων γίνονται καθρέφτες του τρόπου που ζουν. Αντικρίζουν τον εαυτό τους και όλα όσα έζησαν και οι αναμνήσεις έρχονται να τους θυμίσουν τη μέχρι τώρα ζωή τους.

Ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής, ορίζεται από τις αναμνήσεις. Άλλες πιο θολές, άλλες πιο καθαρές. Άλλες πλημυρισμένες από συναισθήματα και άλλες απλά γεμάτες εικόνες, αλλά κενές, δίχως ίχνος συναισθήματος.

Ο τρόπος που ο καθένας μεταφράζει τις αναμνήσεις του είναι προσωπικός και μοναδικός. Το κάθε άτομο δίνει το δικό του προσωπικό «χρώμα» και νόημα στις μνήμες του παρελθόντος του.

Το ίδιο προσωπική είναι και η απόφαση του τι θα κρατήσει και τι θα αποχωριστεί και η επιλογή είναι μπροστά του.

Τελικά, ο άνθρωπος  είναι αναγκασμένος να κουβαλάει το βάρος των αναμνήσεων του, σαν  να  είναι δεσμά που τον κρατούν ακινητοποιημένο;

Κάποιες φορές, ζει μέσα από το παρελθόν, ελπίζοντας πως κάτι ή κάποιος  μπορεί να μετατρέψει αυτό που ήδη έχει συμβεί ή σκεπτόμενος τι θα μπορούσε να είχε πράξει διαφορετικά, ώστε να αποτρέψει ή να παρατείνει κάποιες καταστάσεις.

Ο φόβος που νιώθει ο άνθρωπος, τον κάνουν δέσμιο των αναμνήσεων του. Υποθέτει πως εάν προχωρήσει, είναι σαν να αποκόπτει ένα μέρος τις ζωής του, σαν να απορρίπτει ένα κομμάτι του εαυτού του, σαν να σβήνει όλες τις όμορφες αλλά και άσχημες εμπειρίες της ζωής του.

Οι αναμνήσεις δεν χάνονται. Μετατρέπονται σε αποσκευές γεμάτες εφόδια. Δείχνουν ότι η ζωή είναι μία πορεία με πολλές στάσεις. Σε κάθε στάση, οι άνθρωποι αφήνουν κάτι και κερδίζουν κάτι. Αλλάζουν διαδρομές, αποχαιρετούν ανθρώπους και γνωρίζουν νέους, αλλά συνεχίζουν το ταξίδι τους.

Οι αναμνήσεις δεν είναι τίποτα άλλο από απεικονίσεις που ξετυλίγουν το νήμα της ζωής. Ένα νήμα που δείχνει ότι η ζωή προχωράει και κυλάει μπροστά, γεμίζοντας την και με άλλες απρόσμενες καταστάσεις, ανέλπιστα γεγονότα, καινούργια αλλά και γνώριμα  συναισθήματα, που θα μετατραπούν και αυτά σε αναμνήσεις, δείχνοντας στον άνθρωπο πως μπορεί να ζήσει μαζί και όχι μέσα από τις αυτές.